Vind jij jezelf mooi? (Lieke’s Blog)

| Aluin

Nu ik al een paar weken aan het bloggen ben, merk ik dat het steeds moeilijker wordt om interessant te blijven. Oké, dit is pas mijn vierde blogpost, maar toch begin ik enigszins aan mezelf te twijfelen. Misschien is een beetje twijfel en onzekerheid wel eens goed voor mijn blog. Een beetje diepgang en kwetsbaarheid.
Dit doet me denken aan een van de thema’s die onze voorstelling (it sucks to be) Helena behandeld: schoonheid. Uiterlijke schoonheid is een redelijk kwetsbaar onderwerp. Het meeste ongemak borrelt op, wanneer ik de volgende vraag stel: vind jij jezelf mooi? Op deze vraag heb je een aantal reacties:
– Je bent te bescheiden om te zeggen dat je jezelf gewoon prachtig vindt;
– Je bent zo ontevreden over een aantal aspecten van je lichaam, dat de positieve kanten helemaal wegvallen en je met alle overtuiging kan zeggen dat je lelijk bent;
– Je hebt nog nooit een compliment gehad over je uiterlijk en bent ondertussen gaan geloven dat je lelijk bent. De mening van een ander bepaalt immers wat je van jezelf vindt;
– Je bent model en weet exact te benoemen wat er mooi aan jezelf is. Dit soort vragen zijn voor jou gewoon another day at the office;
– Je bent zo’n persoon die innerlijke schoonheid belangrijker vindt dan uiterlijke schoonheid en weigert antwoord de geven op mijn vraag;
– Je bent Daphne de Bruin (regisseuse van (it sucks to be) Helena) en zegt met alle overtuiging: ‘Ja! Ik ben tevreden over wie ik ben en hoe ik eruit zie. Ik voel me thuis in mezelf.’
Geloof me, Daphne straalt haar antwoord op mijn vraag ook echt uit. Fijn om te zien hoe gelukkig een persoon met zichzelf kan zijn. Ik was erg benieuwd wat Daphne als regisseuse met het thema schoonheid doet in de voorstelling. Zij had hier het volgende over te zeggen:
‘De voorstelling gaat dan wel over de schoonheid van Helena, maar eigenlijk ben ik er niet mee bezig. Schoonheid staat in mijn ogen meer thematisch voor een ideaal. Helena wordt wel de mooiste vrouw genoemd en er wordt ook een oorlog voor haar gevoerd, maar eigenlijk gaat het vooral om een begerenswaardige vrouw. Het is dan ook een stukje eer en macht wat Menelaos (de man van Helena) behaalt, wanneer hij de oorlog wint. Deze oorlog heeft het een en ander veroorzaakt bij Helena en heeft haar van een perfecte vrouw naar een imperfecte vrouw gemaakt. Ik ben in het stuk op zoek naar deze imperfecties. Schoonheid is daarnaast een abstract begrip, als regisseur zoek ik juist naar concrete begrippen. Een scene speelt zich meer op emotieniveau af. Het is onmogelijk om de perfecte schoonheid te tonen. Uiterlijk kun je niet regisseren, dat is namelijk een gegeven. Juist het spel maakt Helena de mooiste vrouw.’
Buiten dat de bovenstaande opsomming en quote mijn blog tot the next level brengen, moet ik nu natuurlijk nog met een killereinde komen. Eerlijk gezegd staar ik al redelijk lang naar mijn computerscherm. Ik kan het best persoonlijk maken en zelf antwoord geven op de vraag of ik mezelf mooi vind. Ik vraag me echter af of dat wel zo interessant is en of we wel in moeten gaan op mijn buik die strakker moet, mijn armen die dunner moeten en mijn puist op mijn neus (zie jij natuurlijk niet, maar hij is enorm). Ik stel de vraag liever aan anderen.